Een ‘zwakte’ delen? Da’s ijzersterk!

moed_

Setting: teamsessie voor een opdrachtgever. Doel: betere teamperformance en meer onderlinge verbinding.

Aarzelend vertelt hij: “Ik ga binnenkort scheiden. Dit doet pijn want ik had het liever anders gezien. Ik merk dat mijn dagelijkse bezigheden mij veel meer energie kosten dan normaal. Of misschien bedoel ik dat ik er minder energie voor heb. Hoe dan ook, ik heb het op dit moment zwaar en heb besloten dat ik het prettig vind dat jullie dit weten, zodat jullie begrijpen waar ik vandaan kom.”

Zijn stem breekt, zijn gezicht staat verdrietig en hij kijkt naar beneden. Het lukt hem even niet de anderen aan te kijken. Iedereen is stil. Het is een goede stilte. Zo één die meer zegt dan woorden. Ineens begrijpen de anderen waarom hij zich de laatste tijd niet vol energie op elke nieuwe aanvraag stort, af en toe een kort lontje heeft of zich meer dan normaal in zijn kantoor terugtrekt. Zij knikken instemmend, hebben hem gehoord.

Het team? Allen leiders in een competitieve, high-performance omgeving, waar de druk hoog is, zaken op het scherpst van de snede worden bediscussieerd en men elkaar met name beoordeelt op de harde resultaten en cijfers. Het soort omgeving waarin je zou denken dat het niet handig is voor iemand om zich kwetsbaar op te stellen: te laten zien dat het even minder goed gaat en waarom dat zo is.

Toch heeft hij het erop gewaagd, uitgenodigd door de setting waarin we met elkaar zitten. Weg van het werk, op een prettige plek die voelt als thuis en met een duidelijke opdracht: vertel elkaar wie je bent, in het licht van jouw rol als leider en als lid van dit team van leiders. Deze opdracht laat voldoende ruimte om te beslissen wat ieder precies vertelt. Alleen het goede nieuws of laat men meer zien: naast the good ook de bad en misschien zelfs wat ugly bijvoorbeeld?

Dan moet je wel durven. Jezelf openstellen en vertellen zou kunnen leiden tot het krijgen van klappen. Want in veel werkomgevingen is het écht persoonlijk levelen niet gebruikelijk en zijn angst-gestuurde gedachten leidend: “Wat zal men wel niet van mij denken?”, “Straks stort ik al pratende in en dat is wel het láátste wat ik hier wil..”. De inwendige criticus die hardvochtig kan zijn: “Dit is een teken van zwakte!” of de faalangstige “Ik word aan de kant geschoven als ik me gewond toon.”

Het mooie is, en dat liet ook de reactie van de collega high-performers in dit voorbeeld zien, een ander vindt degene die zich openstelt meestal allesbehalve zwak. Eerder sterk. En eerlijk. Als iemand die betrouwbaar is, omdat hij niet zomaar tegen beter weten in doorworstelt maar blijk geeft van zelfinzicht en om hulp durft te vragen. Een moedig iemand dus.

Natuurlijk bepaalt datgene wat jij professioneel en persoonlijk inbrengt, de mate van acceptatie van jou als mens met je mindere momenten. Dat zijn jouw credits. De collega die zo open is en nooit meer ophoudt met vertellen wat zich allemaal heeft voorgedaan in het leven en nu nog steeds? Dat betreft een karikaturale uiting van openheid, die geen ruimte geeft maar vooral ruimte neemt. Het soort openheid waar de meesten van ons zich voor afsluiten, ook wel TMI genaamd: Too Much Information.

Hier gaat het om iemand die zijn ego ondergeschikt durft te maken aan het grotere geheel. Die zich zaken afvraagt als: wat in mijn leven was of is van invloed op wie ik ben, op wat ik kan en wat er van mij in dit spelersveld wordt verwacht?  Kan ik zijn en leveren of doe ik er goed aan meer over mezelf te delen? En om ervoor te zorgen dat de boel niet stagneert in de tijd dat ik mezelf op de rails krijg, wat heb ik dan nodig en van wie en wat hebben zij nodig van mij?

Jezelf laten zien is een teken van kracht en volwassenheid. De goede én de minder goede kanten, of ze nou tijdelijk zijn of permanent.

Ik beschrijf een werksituatie maar het geldt evengoed voor thuis; met geliefde, kinderen en vrienden. Uiteindelijk maakt persoonlijke openheid dat jij iets geeft en een ander in staat stelt hetzelfde te doen.

Meer verbinding volgt vanzelf.

Gepubliceerd door

Alexa

Schrijft up close and personal over het zout op haar huid, drie spruitjes met spiegels en al het andere, vooral waar het rammelt. Als gesprekspartner, verbinder, spiegel en trainer deskundig in het optimaliseren van de persoonlijke performance van individuen en groepen. Door met hen op zoek te gaan naar hun werkelijke verhaal en daaruit de kern en de weg ernaartoe te vatten. VAN DICHTBIJ is waar het wrijven ophoudt en het glanzen begint. Daar ontstaan de verhalen die uiteindelijk allemaal gaan over beweging, verandering en groei. (H)erkenning geeft verbinding. Verbinding geeft geluk.

3 gedachten over “Een ‘zwakte’ delen? Da’s ijzersterk!”

En jij; wat vind jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s