Optimaal functioneren met één simpele ademhalingsoefening

Hoewel de vakantie voor sommigen nog niet voorbij is, zijn velen (allang) weer aan de slag en zelfs misschien alweer aan vakantie toe.

Want teveel aan, op of in je hoofd hebben; het sluipt er snel en geruisloos in.

Spanning en optimaal functioneren?

Al in gedachten met het volgende bezig zijn terwijl je het vorige nog niet af hebt gerond. Gebrek aan focus en versplintering in álle handelingen, die daardoor alleen maar inefficiënter worden.

Zodat je, om maar een voorbeeld te noemen, op een dag met je autosleutels de voordeur staat open te knipperen en gedurende 3 wazige seconden oprecht verbaasd bent dat er niets gebeurt.

En door de spanning die toeneemt leg je, irreëel maar in jouw systeem toch ‘normaal’, om de controle te behouden de lat die sowieso al hoog ligt, nóg hoger. Voor jouzelf maar doordat je het allemaal niet helemaal helder meer ziet, ook voor de jouwen.

Ergens weet je wel: “Hier klopt iets niet.”. Maar tóch doe je het.

4 Seconden in, 6 seconden uit

Herkenbaar? Dan heb ik een mooie oefening voor je, want als stress tot spanning leidt en spanning tot suboptimaal want inefficiënt en irreëel gedrag, dan is ont-spanning key.

Dus, ga ergens zitten waar je fijn zit, je rug kunt rechten en je voeten op de grond zetten. Sluit je ogen en concentreer je even helemaal op je ademhaling. Haal adem als volgt: 4 seconden in naar je buik, 6 seconden uit.

Doe dit liefst 5 minuten maar in ieder geval 2.

Hart en brein in harmonie

Terwijl je zo ademhaalt, diep en rustig, wordt je hartslag “coherent” en het schitterend heilzame effect hiervan is, dat je emotie zakt. Onderzoek wijst namelijk uit dat een coherente hartslag zorgt voor een grotere harmonie en een synchronisatie tussen de activiteiten van hart en brein.

Wow.

Deze staat van zijn is ook wel bekend als de “psychofysiologische coherentie”. Een woord dat ingewikkeld klinkt maar waarvan je vooral dit wil onthouden: psychofysiologische coherentie is de optimale staat om vanuit de functioneren.

Heel veel eenvoudiger wordt het volgens mij niet.

Probeer maar eens.

Mind your … mind

IMG_2953

’n Drukke dag en dus direct ’n drukke ochtend. De stromende regen biedt mij een mooi excuus om de jongste met de auto naar school te brengen. Omdat de gang van een dag als deze afhangt van de efficiënte handelingen en daarmee het gevoel van controle, besluit ik op weg naar zijn schooltje alvast even te tanken. Dubbel-efficiënt want deze dorpspomp is goedkoper dan die langs de A2.

Als we bij de pomp komen, zien we dat aan ‘onze’ kant een motorrijder staat te tanken. En niet bij de 2e maar bij de 1e pomp vanaf ons bezien. Wij moeten er dus helemaal omheen en geïrriteerd mopperend doe ik dat. Mijn zoontje, die hier normaal geen enkel probleem bij zou ervaren, laat zich door mijn irritatie aansteken en zucht diep bij zulk inefficiënt onvermogen.

Terwijl het ondertussen echt is gaan gieten racen wij met volle tank en in stilte verder. Ik zie dat mijn baasje peinzend voor zich uit staart. Als we even later bij de school parkeren, begint hij ineens een relaas:

“Die sukkelige man hè, met die motor, die was helemaal kaal. Dat zag ik. Dat lijkt mij dus héél irritant als het zo regent op je helemaal-kale-hoofd. Dat je dan die druppels zo voelt, pàts-pàts, net als op een glazen ruit en dat het in zo’n stroompje langs je oren glijdt. Dat is best vervelend.”

Het beeld dat hij schetst ontstaat voor mijn ogen en in één ogenblik glijden alle irritatie en drukkende haast van mij af. Verrukt kijk ik opzij. Met een grote grijns naar mij, opent hij zijn deur en huppelt door de regen het plein op naar zijn vrienden.

Ik kijk hem na en kan me moeilijk aan het gevoel onttrekken dat hij precíes weet wat hij daar zojuist deed.