Man, werk aan je marktwaarde!

torso

Onderstaande open brief schreef ik voor Manmag.nl, een online magazine voor echte mannen. Getriggerd door de belabberde staat waarin de meeste profielen van mannelijke singles-op-zoek-naar-hun-droomdate zich bevinden, leek mij dat dit beter kon.

“Lieve man,

Uren heb ik rondgesnuffeld op datingsites. Natuurlijk op zoek naar die leuke vent maar ook omdat ik wilde weten hoe een man zich zoal vermarkt. Mijn conclusie? De gemiddelde man doet beschamend weinig aan zijn dating-marktwaarde.

Van de ‘serieuze’ sites tot Tinder, ik ken ze goed. Hoe dat komt? Omdat ik als single zin had in leuke dates. Daarnaast vanuit professionele interesse die gaat over hoe de mens doet en wat hem beweegt. Zo ook de man op zoek naar een vrouw. Wat een lol heb ik gehad. En een aantal geweldige dates, gevolgd door waanzinnige mazzel; want ik ben onder de pannen! So far so good.

Niet zo goed

Wat mij echter verbaasde, verwonderde en zelfs begon tegen te staan, was de armoedige staat waarin het profiel van menig man verkeerde. Verbaasd omdat ik niet begrijp hoe iemand met een knullig profiel aan een leuke date denkt te komen. Verwonderd omdat zo’n datingsite toch een markt van wederkerigheid is waar het succes wat je (be)haalt, afhankelijk is van wat je (mee)brengt? Jouw marktwaarde dus! Want Are.You.Serious!? Denk je dat ik zoveel moeite steek in een leuk en goed profiel, om zelf genoegen te nemen met iemand die er de kantjes van afloopt? Dan toch alleen als je Johnny of Brad bent.

Ik weet het: jíj niet en vrouwen ook

Veel mannen die op een datingsite staan en dit lezen, zijn nu op hun, ehh, tenen getrapt, want vinden hun eigen profiel erg in orde en daarnaast dat veel vrouwen ook prutprofielen hebben. Lees dit dan gewoon ter vermaeck ende niet ter lehring. Ik meen het goed met je. Want ik weet van geweldige, slimme en prachtige vrouwen die afhaken, puur op jullie profielen. En dan heb je er nog geen woord mee gewisseld. Doodzonde toch?

Verhoog jouw marktwaarde

Aangezien je jezelf online presenteert, ‘plat’ want alleen in woord en beeld, is dát wat moet kloppen. Spot on moet het zijn; je verkoopt jezelf! Wat de single bezoekster vindt dat jij waard bent, is dus wat jij jezelf waard maakt! Ingewikkeld? Nee hoor. Het gaat maar om twee dingen: geloofwaardigheid van het plaatje en geloofwaardigheid van de tekst. Graag geef ik je een aantal tips.

Size does matter

De juiste lengte: een gevoelig punt, ik weet het. We kunnen er omheen draaien maar dat gaat verder niets brengen. Want aan te kort hebben we gewoon niet zoveel en te lang kan vervelend zijn. Ga er daarom fijn tussen zitten. Onthul genoeg informatie om onze interesse te wekken, maar niet te veel waardoor het net lijkt alsof je vooral jezelf aan het overtuigen bent.

Pico bello

Politiek correct is om nu te zeggen dat het om de inhoud gaat maar kom op; who are we kidding? Jouw foto is het allerbelangrijkste, want het eerste wat we zien en waar we op beoordelen. En wat zien we veel verschrikkelijks:

  • Al die beesten! Wij willen geen slangen om je nek, zielige tijgertjes aan kettingen of vieze vissen bungelend aan een haakje.
  • De lollige capriolen waarmee velen ergens op- onder- of aan bungelen? Weet je, de boodschap die hiervan uitgaat, is: “Ik heb iets te verbergen en probeer je daarvan af te leiden”.
  • Ontblote lijven? Eigenlijk hoeven wij je niet meteen in je naakte glorie te zien. Alleen wanneer het vooral om seks gaat. Zet het er dan duidelijk bij en zorg dat de torso die we zien ook echt van jou is. Is jouw torso niet zo fotogeniek? Lekker je shirt aanhouden. Hetzelfde geldt voor de piemels.

Wat ik wil zeggen, is dit: laat jezélf zien! The real you. Zelfbewustzijn, dat is de weg naar ons hart.

Weeïge wijsheden

Natuurlijk zijn veel spreuken en wijsheden zinnig en zinvol. Maar ook vaak flauw. Wil jij jezelf er toch graag mee neerzetten, kies dan een sterke, originele uitdrukking die echt iets zegt over jou. Zonder overdrijven denk ik dat 75% “Mijn glas is halfvol, niet halfleeg” kiest. Niet onderscheidend en super afgezaagd. “Ik zoek niet maar wil gevonden worden”. Natuurlijk zoek je wel! Waarom kijk je anders op al die profielen van de dames? Flauw en ongeloofwaardig. Er zijn echt betere uitdrukkingen waarmee je ons kunt laten weten dat je zen bent.

Show some personality

Dat je van goede wijn houdt, snappen we. Niemand drinkt graag gore wijn namelijk. En die strandwandeling, het open haardje of het hangen op de bank? Het vertelt nét niets en velen van jullie laten het hierbij. Terwijl wij willen weten wat jou roert! Waarvan ga je schateren en waarvan ga je janken? En mogen we, naast al je fantastische deugden, ook alsjeblieft weten of je een donkere kant hebt? Je bent toch niet alleen maar vrolijk, goedlachs en positief ingesteld?!

Lieve man, wees nu niet beledigd maar zie dit als een gepassioneerd betoog, komende van een warmbloedig en betrokken type dat zich soms verkleedt als vuurspugend draakje.

Alle goeds van mij en succes met daten, je bent het waard! Toch?”

EnzoVoort

KnolHet is heel makkelijk om elitair over te doen of er een nuffige neus voor op te halen en dat was zeker mijn eerste neiging. Maar op de keper beschouwd is het natuurlijk vooral knap. Hij heeft een concept bedacht, in werking gezet, online gegooid en na twee weken was hij een merk. Zo gaat dat, in jonge mensen land. Enzo Knol; 21 jaar en een (vandaag) geschat bruto inkomen van rond de 20.000 euro per maand.

Doe mij dat.

Zowel de vorm als inhoud staan zo ver van mij af dat ik niet begrijp hoe iemand er op komt. Maar de vaardigheden die hij inzet óm het te doen, deze zijn van alle tijd voor het succesvol zijn: focus, commitment, enthousiasme, geloof in wat hij doet en vooral: het doen! Ik heb hem op google opgezocht en het is ongelooflijk de hoeveelheid output die deze jonge ‘gast” produceert.

Bij thuiskomst tref ik mijn dochter met een dik verband om haar hand en pols. Het zit er bij nadere blik wat voddig omheen terwijl haar broer met van sensatie glanzende ogen om háár heen aan het springen is. Met name dit laatste doet mij vermoeden dat ik in de maling word genomen. Maar zij is bloedserieus en zegt dat ze op school zodanig langs een stenen muur is gegleden dat ze nu twee nare brandwonden heeft.

“Wil je het zien, mam?” ze wikkelt het verband eraf en eronder vandaan komen twee lelijk uitziende plekken. Ik trap er griezelend in. Het stel ligt in een deuk en zoonlief doet met gierende uithalen verslag voor zijn zus. Zij is –terecht- trots dat ik haar levendige kunstwerk voor waar aanzag.

Wat blijkt? EnzoKnol -want je moet dat zo aan elkaar schrijven- heeft “soms chille maar meestal stomme trucs”, die zo’n zeshonderduizend hits per stuk krijgen. Dit keer had hij op zijn vlog (videoblog voor de leken) zijn huisgenoot gefilmd die een test deed door deodorant van dichtbij langere tijd op zijn arm te spuiten en te kijken wat er dan gebeurde. Dit ging, bekeken door honderdduizenden kinderen, binnen no time viral en op ieder schoolplein stonk het vervolgens naar Axe en verbrande huid. Want dat is dus wat er gebeurt: zo toegebracht fikt dat spul de huid weg en ontstaan nare brandblaren. Niet helemaal de bedoeling van Enzo maar iemand met een béétje KnolPower bijt op zijn kiezen en gaat juichend verder met living his loose life. Of zoiets.

Mijn dochter piekerde er niet over om de test te doen maar haar leek het wel grappig net te doen alsof. Kijken hoe cool dat gevonden werd. En-zo ben ik blij dat ze de sensatie snapte maar de inhoud kritisch benaderde.

Haar tip voor een succesvolle performance in dat opzicht: “Fake it till you make it”.

Beter.

Mirror, mirror on the wall

Mirror mirrorHeb je dat wel eens gedaan: een opsomming maken van je eigen onhebbelijkheden, in ieder geval voor zover jij die zelf ziet of terugkrijgt? Ik wel, gistermorgen nog. Na een week in de sneeuw met kinderen en hun vader waarin ik weer eens een paar keer fijn tegen mezelf was aangelopen en zij mét mij, was het duidelijk weer tijd om eerlijk stil te staan bij mezelf.

Dus ik maakte een lijst van mijn mindere trekken en dat ging me verdacht makkelijk af. Als test heb ik het ‘gepubliceerd’ op Twitter, nieuwsgierig naar wat dit soort openheid doet op een medium waar je elkaar in principe niet kent, alleen digitaal en vooral vanuit een ‘zend’modus. Waar jij bepaalt wat iemand wel of niet van je te zien krijgt. Tegelijkertijd is Twitter een medium with a vengeance: doordat men elkaar verder niet kent is voor velen de grens om ergens of van iemand iets te vinden, vrij wazig. Tot mijn verrassing kreeg ik leuke reacties en (bijna) niemand ontvolgde me. Terwijl het toch niet mis is, die lijst van mij.

Tsja, het kan verkeren.

Waarschijnlijk raakt het in veel gevallen iets goeds bij een ander als je gewoon durft te zeggen wat je te leren hebt. Ik denk dat het een uiting is van iets authentieks en van een kwetsbaarheid die prettig gevonden wordt. Het is echt, want wie gaat zichzelf nou voor de lol profileren als ontploffingsgevaar of koppige ezel en het is herkenbaar want: “oh gelukkig, zij ook …”.

Ons leven is zo gericht op profilering en ‘zenden’; iedereen is er druk mee zichzelf op een optimale en daarmee onderscheidende manier voor het voetlicht te brengen. Dit is geen oordeel, ik doe het zelf ook op veel plekken en momenten. We zullen wel moeten om mee te kunnen in de vaart der volkeren en in hoe de maatschappij het wil. Maar het is wel vermoeiend, vind ik en juist niet onderscheidend, uiteindelijk. Onderscheidend is pas dat wat het totaal-pakket maakt: the good, the bad ánd the ugly.

Ik zie het ook op datingsites: iedereen is aardig, lief en leuk, vrolijk en fruitig, actief en sportief, ondernemend, drinkt alleen maar goede wijn uit halfvolle en niet halflege glazen, ziet er naar eigen zeggen goed uit (smaken verschillen), is in balans met zichzelf en recht zo-ie gaat. En kennelijk geldt dit altijd en de hele tijd en daarmee lijkt – in ieder geval in mijn ogen- iedereen op elkaar.

Niet spannend, niet geloofwaardig en eerlijk gezegd bere-saai. Is het niet juist het scheve tandje in de verder perfecte rij, de wat brede neus of het littekentje op je kin die jou Jou maakt en daarom leuk? En dus ook je felheid en licht-chaotische edoch competitieve aard?

Het is een verademing om zwak- en onvolkomenheden te bekennen. Niet als poging ermee te koketteren maar als pleidooi om ermee in het reine te komen; te staan voor wie en hoe je bent. In optima forma vele malen rijker en veelzijdiger dan alleen vanuit ‘the good’.

Daarom hierbij mijn craquelé selfie-op-schrift van onhebbelijkheden die ik in meer of mindere mate bezit:

Ongeduldig
Eerzuchtig
Vulkanisch
Lichtgeraakt
Lui
Vergeetachtig
Scherpe tong
Spottend
Kritisch
Koppig

Is dat alles? Nou, nee dus maar ik vond het voor nu genoeg om onder ogen te zien. Want mijn god, als iemand mij al een jaar of 40 hard aanpakt op alles wat er minder ok is aan mij, ben ik dat zelf wel.

Vandaar mijn blijdschap toen ik dit niet-sluitende lijstje had gemaakt, ernaar keek en tóch dacht: ”Ja, ik ben heel ok en goed in wat ik doe.” Dat vond ik bepaald een revelatie. Ik heb geen zin meer om gebukt te gaan onder wat er niet goed (genoeg) is. Het is allemáál goed genoeg want het is menselijk. Sterker nog, hoe meer onhebbelijkheden ik bedenk, hoe meer lol ik er in krijg. Ik weet namelijk ook wat er naast en tegenover staat. En vooral dát is belangrijk!

Ja, laten we onszelf maar bevrijden van het juk van picture perfect.

Heyy … wil jij mijn subje zijn … ?

Birds of a feather ...

8 dagen, 351 berichtjes en 617 profielbezoekers verder, weet ik dat er in de tussentijd niets is veranderd op de datingsite voor mensen die naast hun gewone, gelukkige maar in eigen ogen ook bloedsaaie relatie behoefte hebben aan een ander. Alhoewel er meer stiekeme sites zijn, lijkt deze mij met 538.000 leden behoorlijk actief.

Mijn vorige blogpost over Second Love genereerde zoveel bereik en reacties; kennelijk raakte het een snaar. In ieder geval werd ik erdoor getriggerd mij nog eens in die wereld onder te dompelen.

Aandacht vs. nieuwsgierigheid

Waar ik bij “Second Lovers” vooral de link legde tussen het hebben van een grote aandachtsbehoefte en het zijn van je eigen eerste liefde, wil ik nu iets meer inzicht verschaffen in bepaalde aspecten van het op zo’n site staan. Een getrouwde vriendin vertelde me naar aanleiding van mijn vorige blog dat zij zo ontzettend benieuwd is naar “hoe dat werkt”. En met haar velen. En, nou ja, ik heb niets te verliezen in dat opzicht.

Man jaagt op vrouw

Het gekke is: verreweg het overgrote deel dat zich op de second lovers website (in jargon: ‘SL’) ophoudt, heeft wél van alles te verliezen. En bij navraag realiseren ze zich dat ook nog maar blijkt de roep van de natuur sterker. Want als er een conclusie is die ik zou willen trekken, is dat de honger naar de jacht en de spanning ervan groter is dan de wilskracht van menigeen. Het evolutionaire element zit er waarschijnlijk in dat het jagen niet slechts alleen nog aan de man is voorbehouden maar dat inmiddels heel wat vrouwen niet alleen van wanten weten maar daar ook mee uit de kast komen. Toch schijnt de verhouding vrouw man 1:20 te zijn. Dat is nog verre van gelijk.

Verleiding by profile

Wat ik begreep is dat de gemiddelde man met geluk 1 bericht per week ontvangt tegen 100 voor de gemiddelde vrouw. Ik kreeg het driedubbele terwijl er geen foto aan te pas komt en ikzelf het initiatief niet neem, ik zou niet weten waar ik die tijd nog vandaan moet halen. Hoe dat kan? Wat deed ik anders dan kennelijk veel anderen? Geen idee, ik beschreef mezelf zoals ik mezelf zie, met juist ook de niet aller-zonnigste kanten van mijn persoonlijkheid. Ik maakte er een scherp maar ook humorvol profiel van. Was ook een beetje streng want gaf duidelijk aan waar ik echt níet naar op zoek was en voegde tot slot een snufje ‘verleiding’ toe door met een schouderophalend relativeren een paar opmerkingen te kopiëren die ik wel eens heb gekregen op een goed gelukte profielfoto. Arrogant met een twist.

Slaapkamerjargon

Kennelijk sprak die combinatie tot de verbeelding van een grote groep spanning-zoekenden. En wat ik zei níet te zoeken, meldde zich dus wel, of moet ik zeggen: juist. Zonder omwegen werd één-op-één ook de vertaling gemaakt naar de eventuele slaapkamer voorkeuren en -prestaties. Ik leek sommigen de ideale ‘dominant’ terwijl anderen mij dolgraag zouden willen omscholen tot hun ‘subje’ (beiden ook weer jargon). Ik ben nog aan het nadenken over of ik dit nou een compliment vind of niet.

Conclusie

Want duidelijk moge zijn: personal branding en – performance is ook op de (stiekeme) datingsites van eminent belang. Het vermogen jezelf onderscheidend over de bühne te krijgen en de ander niet alleen te boeien maar ook geboeid te houden, bepaalt je succes.

PS: Drooggeiler!

Inmiddels beginnen de eerste bittergestemden zich te melden. Uit de teleurgestelde reacties lees ik dat ik niet adequaat genoeg reageer op de sappige uitnodigingen en smeuiige tekstjes en leer ik dat “Drooggeiler” ook jargon is. Mijn ‘geboeid houden’ vergt in deze kennelijk nog enige oefening.

Yep. Time to go.byebye birdie