Bedankt

Voor de zoveelste keer geeft hij zijn zoon een veeg uit de pan op een volume en met een inhoud die niet alleen buitenproportioneel hard is en wordt gebracht, maar in mijn ogen ook onnodig en daarmee extra slecht getimed gezien de setting van ’t moment: aan het begin van een leuke skiweek met onze 6 kinderen. We zijn er net en ik hou mijn hart nu al vast.

Ik zie hoe verwrongen zijn gezicht er uitziet, zijn naar beneden getrokken mondhoeken plus kin die daarbij naar voren steekt en voel zijn gefrustreerde misprijzen als een verstikkende deken over alles heen glijden. Ik zie angst in de blik van mijn jongste en het plaatje uit mijn verleden dat dit type uitbarstingen herkent, wordt weer onaangenaam geraakt; ik voel buikpijn en misselijkheid razendsnel opkomen en dat mijn luiken aan alle kanten potdicht gaan. Ik wil vluchten, weg van deze waardeloze energie. Maar omdat dat natuurlijk niet kan, trek ik me terug in mezelf, achter al die luiken. Onbereikbaar voor alles en iedereen. Ineffectief maar het is wat ik altijd deed om mezelf te redden: me verstoppen voor de furie terwijl ondertussen van binnen het gevoel van machteloze woede woekerde.

Wanneer ik 1,5 jaar later, als de relatie niet houdbaar is gebleken, terugkijk, is exact dít het moment geweest waarop ik het grotere besluit van “nee” nam. Het moment waarop iets in mij “stop” zei en besloot dat dit mij niet diende, na ruim drie jaar opeenvolgend gedoe van allerlei aard en dientengevolge te vaak het vertoon van giftig en destructieve energie.

Dit besluit was echter onbewust en heb ik vervolgens nog lange tijd genegeerd. Ik wilde niet meer maar bleef wel. Behoorlijk incongruent en voor mezelf als ik terugkijk op wat me deze tijd heeft gekost, maar moeilijk te begrijpen.

  1. Ik mag niet opgeven.
  2. Dit is wat ik waard ben.
  3. Ongeacht wat het mij kost, ik moet de boel fixen.
  4. Een 2e scheiding is extra pijnlijk voor de betrokken kinderen.
  5. Hoe shit iets ook is, ergens zit altijd een mooi verhaal verstopt.

De overtuigingen die mij op mijn plaats hielden en ervoor hebben gezorgd dat ik het stemmetje negeerde dat “loslaten” zei, ook al liet het zich best luid horen en kon ik wat ooit leuk was, allang niet meer vinden.

Het werd op ieder vlak ongemakkelijk tussen ons; ik ervoer steeds meer afstand, gereserveerdheid en een oppervlakkige, onoprechte respons en houding. Ik vroeg hem ernaar, met die machteloosheid in mijn hart maar soms ook hoopvol, want hij zei het niet te herkennen. Dus ik klampte me vast en dacht: “Ik mag niet opgeven, anders is het zielig voor 6 kinderen. Deze fase gaat voorbij en dan gaan we trouwen.” Want dat mooie verhaal hadden we elkaar ooit verteld en hij had me net nog gezegd wel 100.000 met me te willen worden. Ik probeerde het maar het voelde als sjorren aan een reeds overleden paard: zwaar, lomp en niet in beweging te krijgen. Dit maakte mij naast machteloos ook moedeloos en boos. Iets wat ik van mijn kant in mijn uitingen ook niet kon verstoppen. Een wirwar van waardeloze interactie, als een draaikolk die de boel maar 1 kant optrok: naar beneden.

In april dit jaar kreeg ik een opeenstapeling van klachten: moe, niet lekker, futloos, volle sinussen en een diepe hoest. Een negatieve Coronatest en 7 relatiegewijs jeu-loze weken later trok hij de stekker eruit. Want ineens had hij ingezien hoe het zat, dat hij al een paar maanden het idee had niet zichzelf te kunnen zijn, hoe dit hem een ongelukkig gevoel gaf en hij er niet meer naar uitzag tijd met mij samen door te brengen. Over hoe hij dit al best vaak had aangegeven, zich aanpaste aan wat ik hem teruggaf maar het bij mij dan niet terugzag.

Ik luisterde verwilderd, hoorde hem zeggen dat het kennelijk aan mij lag, zag dat hij nog altijd stekeblind was voor wat al die jaren bij hemzelf speelde, al lang voordat wij elkaar überhaupt kenden en de impact daarvan op alles en iedereen erom heen, en nam in een reflex vanuit de pijn die ik voelde alle schuld op me. Ik probeerde hem ervan te overtuigen dat we het konden fixen. Dat ík het kon fixen omdat ik het dan nu eindelijk begreep en mezelf dus zou fixen.

Achteraf is dit wat mij het meest pijnlijk trof: dat ik zo ver ga in het mezelf afwijzen.

Mijn Peruaanse schoonzus nam me de volgende dag stevig in haar armen, gaf me al haar liefde en zei: “The most important thing right now is that you let go of all your self blame, love.” Dit gebaar en deze zin was als een hele grote slok water in de diep-droge woestijn. Ik brak, stond het toe en ging met een gelukkig gevoel naar huis. Twee dagen na de breuk waren ook al mijn fysieke klachten als sneeuw voor de zon verdwenen.

Wat ik sindsdien aanga? Met radicale openhartigheid mijn eigen ineffectieve mechanismen verder ontleden. Werken aan de nog diepere lagen zodat ik mijn meest zuivere stem kan leren horen, boven al het valse gelispel in mijn hoofd uit. En mezelf ten diepste vergeven voor het geweld dat ik mijzelf aandeed door te blijven in iets wat mij op ieder niveau teveel kostte.

Gepubliceerd door

Alexa

Schrijft up close and personal over het zout op haar huid, drie spruitjes met spiegels en al het andere, vooral waar het rammelt. Als gesprekspartner, spiegel, mentor en facilitator deskundig in het optimaliseren van de persoonlijke performance van individuen en groepen. Dit gaat niet alleen over hoe je presteert, maar ook – of vooral- over hoe je naar jezelf en de wereld om je heen kijkt (mindset) en jezelf daarin neerzet, jouw persoonlijke impact, charisma en de indruk die je wekt. VAN DICHTBIJ is waar het wrijven ophoudt en het glanzen begint. Daar ontstaan de verhalen die uiteindelijk allemaal gaan over beweging, verandering en groei. (H)erkenning geeft verbinding. Verbinding geeft geluk.

Wat vond je van dit verhaal? Laat het mij vooral weten!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s