Galmt iets na? Luister dan.

DCFC35B3-330E-49AD-BB5C-DAE2F156113B.jpeg

Een moment ontmoet een gedachte, een handeling. Soms wéét je het op dat ene moment al, dat die gedachte of die handeling bepalend gaat zijn voor de rest van jouw dag, je week, het jaar of misschien wel je leven.

Als ik een boek zou willen schrijven, dan zou ik al die bepalende momenten aan elkaar rijgen, met alle bepalende gedachten en daaruit voorvloeiende handelingen (of niet-handelingen). De draden spinnend waarlangs mijn verhaal tot nu toe loopt. Fijntjes maar sterk en glashelder duidend waarom ik sta waar ik sta. En de intentie waarmee ik daar sta.

Waarom ik ga zoals ik ga. Niet alleen mijn hoofd recht, mijn rug en schouders inmiddels ook. Trots en steeds meer zelfverzekerd. Schoudertjes die eerst konden hangen of erger, tot hoog aan mijn oren opgetrokken stonden, zodat ik vaak pijn in mijn nek en daardoor hoofd had. Spanning waar ik nu steeds vaker een comfortabele ontspanning ontwaar.

Adem die tot diep in mijn buik gaat en dan pas weer eruit. Waar ik me voorheen met regelmaat moe, duizelig of opgejaagd voelde en erachter kwam dat ik vaak vergat adem te halen als het spannend werd of juist teveel teugen nam maar te kort en oppervlakkig.

Ervan overtuigd dat ik ga zoals ik was bedoeld om te gaan; in ieder geval langs de grote lijnen ervan bekeken. “Sociaal onaangepast” noemde een kennis het. Nadat ik daar om had gegrinnikt, vond ik het een groot compliment: “op een sociale manier helemaal je eigen gang gaan”, bedoelde ze. Denk ik.

Ik was al nooit van de conventies, tradities, fomo’s of de “ik-moet-omdat-anders-hij-of-zij-of-iedereen”’s en dat ben ik nu nog minder. Mijn weg meandert vrolijk tussen, langs en door die van anderen. Ik trek me als het erop aankomt, vrij weinig aan van wat een ander vindt en als het me wel raakt, laat ik me er niet door van de wijs brengen in die zin dat ik erdoor van mijn paadje raak.

Toch is dat ook wel anders geweest.

Zien, horen, lezen, ervaren. Mijn innerlijke wereld botst vaak genoeg met wat ik tegenkom. Voorheen verzette ik me. Fel en met kracht. Strijdend ten onder of ongeschonden door, met daartussen nog een tiental mogelijke uitkomsten. Nu niet meer. Of althans veel minder.

Mijn kracht blijkt te zitten juist in de momenten van rustige balans. En hoe meer ik die momenten bewust creëer of pak als ze voorbijkomen, hoe beter de dingen gaan. Vloeiender en veel meer onaantastbaar.

Die bepalende momenten? Zij hebben mij hier stap voor stap gebracht. Wild, luidruchtig, zoet, eenzaam of stil. Verschillend waren ze in alles maar met één ding gemeen: ze galmden na. Luid en duidelijk.

En ik? Ik hoefde maar één ding te doen: luisteren.

 

 

Gepubliceerd door

Alexa

Schrijft up close and personal over het zout op haar huid, drie spruitjes met spiegels en al het andere, vooral waar het rammelt. Als gesprekspartner, verbinder, spiegel en coach deskundig in het optimaliseren van de persoonlijke performance van individuen en groepen. Dit gaat niet alleen over hoe je presteert, maar ook – of vooral- over hoe je naar jezelf en de wereld om je heen kijkt (mindset) en jezelf daarin neerzet (impact). Het werkelijke verhaal vertellen en daaruit de kern en de weg ernaartoe te vatten. VAN DICHTBIJ is waar het wrijven ophoudt en het glanzen begint. Daar ontstaan de verhalen die uiteindelijk allemaal gaan over beweging, verandering en groei. (H)erkenning geeft verbinding. Verbinding geeft geluk.

Wat vond je van dit verhaal? Laat het mij vooral weten!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s