Top-8 irritaties van een single mama

Single mama

Een kleine twee jaar ben ik single mama. En sinds ik single ben, vallen mij zaken op in interacties met anderen, die ik niet ervaarde toen ik nog niet gescheiden was. Die ik ook niet had kunnen bedenken, eerlijk gezegd.

Het zijn zaken die mij inmiddels behoorlijk irriteren. Waarom? Omdat ze voortkomen uit projecties van die ander maar voor mij belastend zijn.

Daarom schreef ik er een blog over: Top-8 irritaties van een single mama.

Zitten er herkenbare elementen tussen voor jou, als lezer? Vader, moeder, single of gebonden of als toeschouwer van interacties? Daar ben ik benieuwd naar!

Gepubliceerd door

Alexa

Schrijft up close and personal over het zout op haar huid, drie spruitjes met spiegels en al het andere, vooral waar het rammelt. Als gesprekspartner, spiegel, mentor en coach deskundig in het optimaliseren van de persoonlijke performance van individuen en groepen. Dit gaat niet alleen over hoe je presteert, maar ook – of vooral- over hoe je naar jezelf en de wereld om je heen kijkt (mindset) en jezelf daarin neerzet, je persoonlijke impact, jouw charisma en de indruk die je wekt. Als daarin dingen anders moeten of kunnen, is het in de meeste gevallen een kwestie van met jezelf aan de slag zodat je jezelf meer meester kunt worden. Steeds als dit lukt, levert het een onbetaalbare bron op van inspiratie en energie. Niet alleen voor jouzelf, ook voor anderen! VAN DICHTBIJ is waar het wrijven ophoudt en het glanzen begint. Daar ontstaan de verhalen die uiteindelijk allemaal gaan over beweging, verandering en groei. (H)erkenning geeft verbinding. Verbinding geeft geluk.

33 gedachten over “Top-8 irritaties van een single mama”

  1. Niet herkenbaar, maar wel heel interessant om te lezen. Ongelooflijk ook van die mannen en vrouwen trouwens. Je kunt hier zo een soap van maken volgens mij. Al zit je daar al helemaal niet op te wachten. Lijkt me wel apart om opeens door te krijgen hoe de relaties van anderen er eigenlijk écht voorstaan.

    Liked by 1 persoon

    1. Ja, heel intrigerend, om te aanschouwen. heel veel mensen vonden mij ook “dapper”. is het misschien ook zo’n stap. Maar ik vond het vooral rot, verdrietig want het enige wat restte … Dat dappere van hen is denk ik ook voor een deel een projectie. Alhoewel het ineens alles in je up moeten doen ook eng is. En spannend. En een weg op zich.

      Dank voor je comment weer, heel fijn en leek. X

      Liked by 1 persoon

      1. Heftig is het. Vooral naar mijn zoon is het moeilijk. Mocht dat in orde zijn, dan zou het heel goed gaan. Maar ja, een stapje per keer hé.

        Liked by 1 persoon

  2. Er zitten er toch bij waar ik me in vinden kan als ik ze lees. Maar in heel het schrijf voel ik een vorm van jaloersheid eigenlijk van de andere. Daarom dat ze zo een angst projecteren, dat zeker niet leuk is om ermee geconfronteerd te worden.
    Maar jij moet je leven niet veranderen en leven zoals jij het wilt. Jouw leven gaat verder zo zou ik dan denken. Maar ja ik ben een man dan weer.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

      1. Het is gewoon geschreven als de realiteit van een alleenstaande vrouw. En vanuit daar hoe andere naar deze kijken.
        Maar nogmaals het is ook bij de andere een vorm van jaloersheid en angst. En dan is het aan hen om anders te gaan leven.

        Ooit hoorde ik wel eens een getrouwd stel zeggen tegen iemand die alleen voor alles staat. Was ik maar zo sterk ik vind het prachtig dat iemand dat aan kan. En het is ook zo, want niet iedere persoon is sterk genoeg om bepaalde stappen te zetten in het leven. En dan moet je nog strijden van hoe andere het opvatten.

        Vind je tekst echt gepast niet alleen voor alleenstaande maar ook voor koppels en voor zowel mannen als vrouwen.

        Ik heb het zeker met aandacht gelezen.

        Aum Shanthi

        Liked by 1 persoon

  3. Over dit onderwerp kun je boeken schrijven! Zelf schreef ik een blog over hoe ik de eerste periode van mijn single bestaan ervoer. http://wp.me/p4XzKY-7g

    Je hebt inderdaad veel te maken met projecties. Mannen die denken dat je een makkelijke prooi bent, vrouwen die je als een bedreiging zien, vrouwen die in een ongelukkig huwelijk blijven omdat ze de knoop niet durven doorhakken en jaloers zijn op jouw single bestaan. En ga zo maar door. Heel boeiend wat het niet hebben van een partner bij anderen blootstelt.

    Liked by 1 persoon

  4. Niets menselijks is ons (m/v) vreemd denk ik dan. Het is zowat een korte samenvatting van de variëteit aan menselijk gedrag. Het zal je niet verwonderen dat ik met afgrijzen punt 2 en 7 las (ahum). Maar ik heb een vraag ! Ik hou van voetbal, aja, maar who the fuck is JC ?

    Liked by 1 persoon

  5. Hm, neen, niet herkenbaar. *beetje moedeloos* Ik ben niet het type single mom dat fris en fruitig genoeg is om enige aandacht te trekken van wie-dan-ook, want ik ben nogal moe en nog steeds aan het overleven. Jouw irritaties zijn mijn utopie. Bij wijze van spreke. Mijn lijstje zou er heel anders uit zien en gaan over combi werk en gezin, financiële moeilijkheden, slapeloze nachten en chaotische maaltijden.

    Liked by 1 persoon

    1. Oh wauw. Nou, die lopen (en vooral liepen) er bij mij natuurlijk ook doorheen hoor. Maar heb denk ik -voor nu- alles behoorlijk op de rit. Deze lijst is een lijst die zn momentum kent om geschreven te worden. Dat was bij mij zondag. Ik word ook echt niet de hele dag noch elke dag omringd door brullende leeuwen etc. Het is natuurlijk ook een stuk waar een knipoog inzit. Ik kom nu eenmaal met vette knipoog en relativeringsvermogen. Maar even over jou: Is jouw situatie al lang zoals je nu zegt? En heb je behoefte aan sparring/ tips?

      Like

      1. Goh, de situatie is erg complex hier, o.a. door destructieve relatie, geen gedeelde verantwoordelijkheid in het ouderschap mogelijk en een baan die slecht combineert met jonge kinderen. En ook het feit dat ze zo jong zijn an se. Ik denk dat ik de stappen zet die mogelijk zijn.

        Like

      2. Ik denk eerlijk gezegd dat dit stukje ook de realiteit van veel alleenstaande mama’s benadert: https://inkelspielchen.wordpress.com/2014/10/06/het-water-aan-de-lippen/ . Je hebt een leuk stukje geschreven, hoor, maar ik denk dat dat soort zorgen voor de alleenstaande mama’s die ik ken, en mij dus inclusief, ver-van-mijn-bed-show is. Om het met Inke te zeggen (stukje uit bovenstaande link) : ‘Voor mensen als mij wordt zelfs het vangnet vol gaten geknipt: de alleenstaande ouders, de zieken, de kleine zelfstandigen. Wij staan op een richel, aan de rand, en worden langs geen kant meer beveiligd. Ik doe het bijna in mijn broek.’
        Anyway, het hoeft niet altijd zwaar te zijn natuurlijk, maar ik denk dat er nog best wat irritaties van alleenstaande ouders zijn die niet in je top 8 staan :). Bij deze.

        Liked by 1 persoon

      3. Hee, dank voor jouw toevoeging en mail. Natuurlijk is dat zo! Mijn lijstje is het lijstje met de knipoog. De niet-echt-grootse-zaken. Jouw zorgen zijn van een heel andere orde. Op geen enkele manier horen die bij elkaar. Kan me goed voorstellen dat jij t belangrijk vindt dat te markeren.

        Like

  6. Alleen punt 3 en 4 had ik weinig last van, omdat bij 3, ik geen zoons heb die voetballen, slechts 1 dochter die aan synchroonzwemmen deed en daar zie je vaak geen papa’s maar alleen maar mama’s hahaha

    4. helaas, mijn dochter kent haar vader amper, ze heeft een ouderwetse 14 dagen regeling gehad, maar ergens toen zij een jaar of 5 was, werd zij de deur uit gezet en als hij haar al kwam halen, was dat pas op de vrijdagavond om 7 uur, dus was die stinkende tas al gewassen, dat heb ik altijd alleen moeten doen.

    Verder, nummer 1, ja echt he… nooit begrepen, zelfs niet van die vriendinnen die mij al zolang kenden met hem, mijn huwelijk bij hebben gewoond etc. en dan pas daarna… alsof ik daarvoor niet al had gekund als ik had gewild.. pffffffffffff

    2. geloof me, daar heb ik nog last van… zou fijn zijn als dat stopt een keer en die single guy een keer de hoek om komt schieren, hahaha

    7, ja nog zo eentje, weet je wat ik dan zeg? Echt… Jij kunt mij niet betalen, minstens 150 euro per uur.. de gezichten die je dan krijgt, hahahaha 😉

    En de anderen, ja ook, maar ondertussen ben ik alweer 10 jaar single, kom ik niet meer op scholen, komen mijn oud klasgenoten en schoolgenoten weer terug die het allang weten en nemen mij mee juist. Hebben we het over andere zaken, ja ook over hun wel goede huwelijk, het nu maar ook onze schooltijd, gewoon fun. En die nummer 8 was alleen toen mijn kind nog op school zat en ik haar kwam halen en brengen. Wat ik bij nummer 5 dus ook al snel mee ophield omdat ik haar weerbaar wilde maken en wilde zorgen dat zij zich alleen redde al zo jong mogelijk, heeft mijn moeder ook gedaan en echt he… je kind is een persoon op zich is een uniek mens, een deel van jou, maar ook van hem, en dan ook nog weer eens zichzelf! Ik kon dus ook al heel vroeg en jong mijn kind loslaten, maar doe haar pijn en ik verander in de tijgerin….

    X

    Liked by 1 persoon

  7. Top geschreven! Ik had het je niet na kunnen doen. Vooral nummer 5 tot en met 8 zijn heel herkenbaar. En vooral dat mensen altijd maar bang zijn dat je het niet alleen zou kunnen. Kom op zeg, we staan ons mannetje wel hoor! 🙂

    Liked by 1 persoon

  8. Herkenbaar, ook voor een gescheiden en inmiddels niet meer single vader. Ik ben me er zelfs zo van bewust dat dit gebeurt (denk aan een schoolplein waar de vader weet van de moeder etc) dat ik zelf erg op mijn hoede ben en geen verkeerde indruk wil wekken. Een beetje het idee van op een vliegveld lopen en uit willen stralen naar de beveiliging dat jij vooral geen terrorist bent. Tja, mijn sociale gestuntel…
    Hoe dan ook gênant en vervelend. De aannames etc… Gedoe!

    Liked by 1 persoon

  9. Ik ben een tijd lang een single papa geweest en geloof me daar zitten ook zat irritaties bij zoals ik op school als vader nooit serieus genomen werd omdat ik niet de moeder was, maar een dilf en flirten heb ik nooit geen last van gehad… of ik heb het met mijn krakkemikkige antennes nooit opgevangen. 🙂
    Ergens is het toch ook herkenbaar. Mooi verwoord!

    Liked by 1 persoon

    1. Aah, dank je! Ja heb meer reacties van papa’s gehad die dingen herkennen. En ook een apap’s/ mannen die erntig in hun wiek geschoten waren. maar dat weet je als je dingen met minder nuance gaat schrijven. Vond ik wel erg leuk trouwens 🙂

      Liked by 1 persoon

      1. Hahaha.. de apap’s die zich aangevallen voelen…tja… soort kleur bekentenis van flirten met een ‘milf’ 😉
        Vaker zo schrijven genuanceerd ongenuanceerd. 🙂 (Nee, dit is geen flirt… 😛 Grapje! 😀 )

        Liked by 1 persoon

      2. Whahahaa.. dat lullig is weer meer een lilf of cilf… dilf zou ook nog kunnen nu ik er zo over nadenk…. maar dat is idd héél wat anders..
        Het is bijna een column waardig al…hihi..

        Liked by 1 persoon

Wat vond je van dit verhaal? Laat het mij vooral weten!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s