Het “why?” van dichtbij

Lexa

WHY?

De hamvraag die verreweg de meesten van ons een belangrijk deel van ons leven bezighoudt: “Waartoe ben ik en waartoe dóe ik? Wat is mijn reden, mijn drive, mijn doel?”

Ik ben een gelukkige die met anderen hun antwoorden mag zoeken. En vond, voor nu, het mijne. Ik zeg ‘voor nu’ omdat net als alles wat er is, ook het antwoord op deze vraag in beweging is. Permanent. Panta rhei.

43 jaar, waarvan de eerste 35 in een redelijk onbewuste staat van zijn. Eyes wide shut; naar mezelf dan. Want zolang als ik me kan heugen, zie en lees ik anderen en leef me in hen in; beweegredenen, ambities, drijfveren, doelen, gedrag en geluk. Maar mijzelf kon ik niet zo goed vinden. Als ik al zocht.

Dat veranderde met een aantal belangrijke breuklijnen die optraden in de afgelopen 10 jaar. Definiërende momenten. Momenten van “erop of eronder” en momenten van “me, myself and I”.

Op jezelf teruggeworpen worden kan twee dingen met je doen: je valt en trekt jezelf mee naar beneden of je gaat op onderzoek uit en vindt jezelf. Ik koos voor het laatste.

Deze nieuwe verbinding met mijzelf is belangrijker dan welke dan ook, want zij stelt me in staat werkelijk te verbinden met een ander en diegene te begrijpen: dieper en waarachtiger dan voorheen. De weg is nog lang niet gelopen -if ever- maar wat maakt het mij gelukkig dat ik loop!

‘t Leven ontvangen als de weliswaar serieuze aangelegenheid maar tegelijkertijd ook mooie grap die het is, maakt het licht en geeft lucht. Mijn drie kinderen spelen in dit alles geregeld een belangrijke rol. Door hoe zij die manshoge spiegel vasthouden en mij langs de rand ervan vol liefde aankijken, durf ik mezelf aan te kijken; hun onvoorwaardelijkheid geeft vertrouwen.

En ook vrienden, familie, geliefden. Mensen met en voor wie ik werk. Eigenlijk iedereen waar ik mee optrek, korter of langer, speelt een rol in mijn beweging(en) en ik in die van hen. De kunst is om het te zien. Echt te zíen.

Eyes wide open nu dus. Vol overgave verwonder en verbaas ik me, be-leef en leer ik. Zing ik, soms in duet en valse noten included. Via schetsen in woorden, suave of scherp en in ieder geval open en bloedeerlijk, probeer ik het te verbeelden. Van dichtbij, vanuit mij. Hoe dichter bij hoe beter.

Wat ik inbreng en (terug)krijg, is mijn inspiratie. Voor eigen ontwikkeling en die van anderen via het werk dat ik doe. En voor mijn blogs. Misschien ter herkenning, zo je wilt ter lehring ende hopelijk in ieder geval ter vermaeck.

Gepubliceerd door

Alexa

Schrijft up close and personal over het zout op haar huid, drie spruitjes met spiegels en al het andere, vooral waar het rammelt. Als gesprekspartner, verbinder, spiegel en trainer deskundig in het optimaliseren van de persoonlijke performance van individuen en groepen. Door met hen op zoek te gaan naar hun werkelijke verhaal en daaruit de kern en de weg ernaartoe te vatten. VAN DICHTBIJ is waar het wrijven ophoudt en het glanzen begint. Daar ontstaan de verhalen die uiteindelijk allemaal gaan over beweging, verandering en groei. (H)erkenning geeft verbinding. Verbinding geeft geluk.

4 gedachten over “Het “why?” van dichtbij”

  1. Mooi verwoord, ook mijn levensmotto, soms erg confronterend, soms een feestje…maar meest van al wijze lessen, die me helpen om gelukkig te zijn met mijn leven hier op aarde!… l’chaim…

    Liked by 1 persoon

En jij; wat vind jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s