Er doorheen

Er doorheen

“Het mag wel wat scherper”, hoorde ik vandaag. We hadden het over mijn blog. Kijk, dat is feedback waar ik wat aan heb. Want wat doe ik? Ik hou het netjes. En waarom? Omdat ik niet weet wie dit allemaal leest. Maar ik weet wel wie het allemaal zou kúnnen lezen.

Namelijk iedereen die ik ken. En ook iedereen die ik (nog) niet ken. Daarom hou ik het netjes. En suave. Terwijl iedereen die mij goed kent, weet dat ik een vrije geest ben met ongeremde mind, scherpe tong en een als ik echt losga, killerpen.

Ik hou van op het scherpst van de snede, veilige keuzes maken is helemaal niet mijn natuur, even lekker aan een boom schudden gewoon om beweging te krijgen maakt mij vrolijk en soms ineens met een aanloop ergens in of er doorheen; dat is waarvan ik mij levend voel.

Maar in mijn blog hou ik dus teveel rekening met anderen. Met de gedachte dat ik niemand tegen het verkeerde been wil schoppen. Waarom eigenlijk? Ik weet helemaal niet wie ik wanneer tegen welk been schop, op wiens you-know-what ik wel of niet trap en wiens neus nou precies welke kant op wijst.

Omdat ik het vervelend vind als iemand zich gekwetst voelt? Of uit vrees voor ongewenste commentaren en online gekaffer?

“Beide niet jouw verhaal”, zei mijn feedback-gever. En hij heeft natuurlijk helemaal gelijk. Niet mijn verhaal en een te beperkend mechanisme.

Dus: nog dichter naar mezelf toe, van nog dichterbij. Overigens blijf ik vasthouden aan de nuance. Al was het maar omdat ik zou willen dat meer mensen dat doen.

Van-dichtbij betekent met-meer-ruimte. Een contradictio in terminis, zo op het eerste oog. Maar dat is het niet.

Dicht bij jezelf; daar is het gewoon echt goed toeven.

Gepubliceerd door

Alexa

Schrijft up close and personal over het zout op haar huid, drie spruitjes met spiegels en al het andere, vooral waar het rammelt. Als gesprekspartner, verbinder, spiegel en trainer deskundig in het optimaliseren van de persoonlijke performance van individuen en groepen. Door met hen op zoek te gaan naar hun werkelijke verhaal en daaruit de kern en de weg ernaartoe te vatten. VAN DICHTBIJ is waar het wrijven ophoudt en het glanzen begint. Daar ontstaan de verhalen die uiteindelijk allemaal gaan over beweging, verandering en groei. (H)erkenning geeft verbinding. Verbinding geeft geluk.

22 gedachten over “Er doorheen”

  1. Hey zo (her)ken ik je weer!… De openhartige pure transparante afwegingen …. Ik zou me best naakt voelen … Maar heb respect voor je hoe en dat je het doet… Ik lees het met veel plezier en wisselende eigen gedachten en gevoelens. Ik vind je een mooi mens!

    Liked by 1 persoon

  2. Het is altijd een uitdaging om uit die comfortzone te stappen met een nuance die goed voelt voor jou, ik geniet in ieder geval van je prachtige verhalen, scherp of niet scherp..zonder nuance of met nuance….:)

    Liked by 1 persoon

  3. Ik ken je ook niet persoonlijk, en weet niet in hoeverre ik deze overpeinzing moet inschatten. Zelf ga ik ook vaak op de rem staan, precies om te vermijden dat sommigen zich tegen de schenen geschopt voelen.

    Like

    1. Ha Thomas, je kunt mn overpeinzing zo inschatten als dat-ie bij jou binnenkomt, denk ik?! Wat ik ermee wil zeggen: hoe een ander zich voelt, is niet aan/voor mij. Me inhouden omdat een ander anders.. is sub optimaal. Wat overigens niet wil zeggen dat ik geen enkele rekening meer met anderen zou houden; ik zou niet anders kunnen.

      Liked by 1 persoon

    1. Ja dat is een oplossing idd. Maar niet voor mij want blog ook gekoppeld aan werk. Ik vind het wel een uitdaging om de voor mij juiste balans te vinden. ik zit er nu niet heel ver vanaf. Je kunt denk ik álles zeggen, als toon en timing maar klopt.

      Liked by 2 people

      1. Wel het gekke is zelfs anoniem laat ik nog niet het achterste van mijn tong zien… ook al kan dat dus wel… maar stel dat ik herkent word… het blijft me bezighouden.

        Like

      2. Wat is dan het ergste dat je kan gebeuren? Dat weeg je af tegen wat het je ‘kost’ om je in te houden. Ook dat is vrijheid. Aan jou de keuze op basis van jouw balans. Suerte!

        Liked by 1 persoon

  4. Zo zou het toch altijd moeten zijn? Of iedereen het nu wel of niet kan lezen, het is JIJ, en dat moet je ook blijven en zijn, naar mijn idee.
    Ik heb in het verleden ook weleens tegen schenen aangeschopt, discussies kwamen los, de enige lering die ik er voor mijzelf heb uitgetrokken, is dat ik daar geen zin in had, en dus vermijd ik het bijvoorbeeld om over politiek of nieuws te schrijven en wat ik ervan vind. Als iemand dat wil weten, als ik al op de hoogte ben van het huidige nieuws, dan vragen ze het mij maar en praat ik liever 1 op 1 met iemand dan dat ik de mensen die ik niet ken, op mijn blog zie verschijnen met hele verhalen en rappartages wat zij ervan vinden, hahaha

    Ook dat is een keuze 😉 Verder, ben ik gewoon mijzelf, en dat blijf ik ook. Dus komt maar op met je scherpe tong en dat schudden aan die boom 😛

    Liked by 1 persoon

  5. Story of my life. In het echte leven wil ik ook niemand tegen de schenen schoppen. Maar het is ook dat ik me meestal in iedereen en alles kan inleven en dan als het ware vaak heel neutraal sta en geen oordeel heb. Eigenlijk super saai. Terwijl ik tóch een béétje een excentriek buitenbeentje ben qua gedachten, zodra ik maar pen en papier heb. Maar weet je wat het gekke is, met aardig zijn maak je géén vrienden. Heb je een mening, dan heb je vijanden maar óók vrienden. Ik heb liever dat laatste. Mijn uitdaging is denk ik om mijn mond eerder open te trekken en mijn oplossing en visie hardop uit te spreken en niet te wachten tot anderen dat eerst doen. Anderen het gunnen mijn ware zelf te leren kennen. Terwijl ik liever zelf het derde rad aan het wiel ben, dan dat ik weet dat door mij iemand anders zich het derde rad voelt. Op mijn blog zal ik ook niet gauw schenenschoppend zijn, maar ik wil er echt proberen mijn ware zelf en eigen mening te tonen, zonder dat de gedachten aan wat anderen zullen denken, mij de mond snoert.

    Liked by 2 people

  6. Heel herkenbaar, ik doe dat ook vaak, te veel rekening houden met wat anderen ervan zullen vinden. Ik herken me ook heel erg in Woolywoot. Als ik pen en papier heb (of een laptop), durf ik in zekere zin meer een scherpe en afwijkende mening te laten horen, maar ik denk dat dat ook vooral het gevolg is van de tijd en ruimte die je hebt om die mening goed te onderbouwen. Toch ben ik ook in mijn blog behoorlijk terughoudend, omdat ik weet dat iedereen het kan lezen en inderdaad, je wilt niemand voor het hoofd stoten. Elk woord wordt dan toch twee keer omgedraaid voordat het op mijn blog terechtkomt 😉

    Liked by 1 persoon

  7. Wat een prachtige zin “Dicht bij jezelf; daar is het gewoon echt goed toeven.” en zo is het ! Maar dat is echt een hele kunst, gelukkig heb ik een leven lang om te oefenen . Heerlijke verhalen Alexa ook je route, jouw pad.

    Liked by 1 persoon

    1. Ik voel wel een reeks van vragen opkomen…. dicht bij jezelf … wat is dan jezelf … ik denk ook aan pleasen . (anderen pleasen in de vorm van minder scherp schrijven, wel triggeren maar genuanceerd) .. als je jezelf pleased, kom je dan dicht bij jezelf? Wanneer please je jezelf? Als je er een goed gevoel van krijgt, in jouw geval als je veel reacties krijgt op je blog? Of is dat afhankelijk van het soort reacties? Of is jezelf pleasen een soort van pamperen en blijf je dan in je comfortzone waardoor groei uitblijft (oordeel?? :-)) ? Is jezelf pleasen misschien wel jezelf en anderen triggeren waardoor je mentaal uit je stoel moet komen? Ik kan er wel heerlijk over doorbomen en nadenken… dankjewel daarvoor!!

      Liked by 1 persoon

      1. Hi Nicolette
        In dit geval kan ik van harte zeggen: nee het is níet pleasen. Maar het gaat vooral om luisteren naar jezelf. NIet jezelf vormen of buigen naar een ander wánt de ander…. wat wel kan is dat jij het rekening houden met een ander in een aantal gevallen heel goed vindt, en dat dus doet. Dan luister je ook naar jezelf. Zo weet ik dat ik nooit zal schrijven over dingen die mijn ouders of de vader van mijn kinderen naar zouden raken. Niet hier publiek iig. Voor mij gaat het om: vertrouwen op je eigen oordeel. Da’s een stuk van mijn weg, omdat ik mezelf daarin te kort heb gedaan heel lang. DAt komt denk ik ook in heel veel stukken terug. En ik denk ook dat het iets is dat velen zullen herkennen.

        Like

En jij; wat vind jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s