Bye bye

Starfish graveyard

‘Verlaten worden is de derde grootste angst van de gemiddelde Nederlander’, hoorde ik op de radio. Ik vraag me af: is dit precíes wat het is of is het wat kort door de bocht gesteld?

Wanneer ik hierop kauw, komt mijn gevoel bij ‘verlaten worden’ naar boven. Hoe ik eens met straf op mijn kamer zat in mijn loei-grote ouderlijk huis en plotseling mijn ouders en broertjes allemaal zag vertrekken. Heel gek vond ik het – ik was pas 8 jaar – want niemand had iets gezegd en in de regel werden wij echt niet alleen gelaten op die leeftijd. Toen ik in huis wilde checken of het allemaal wel klopte, ging het alarm af en voelde ik me als een rat in de val. Afgesloten, oorverdovend lawaai en ik kon er niet uit want alles zat op slot. Kennelijk was ik heel stout geweest en was mijn lot navenant.

Die heeft er ingehakt.

De belangrijkste associatie met het verlaten worden is voor mij dat ik iets helemaal verkeerd heb gedaan en dus mijn verdiende loon krijg. Het is niet het verlaten worden wat ik vrees, het is de geseling van de gedachte aan verdiende straf. Een gedachte die pijn doet; misselijkmakend knijpend van binnen. Meestal ga ik dan om me heen meppen omdat het voelt alsof mijn leven ervan afhangt.

Dus daar, míjn waarheid over verlaten worden, uit een ver verleden maar waar ik nu nog last van heb. En met mij ook anderen. Ai …

Ik vermoed dat de meeste mensen niet zozeer verlatingsangst hebben maar dat het gaat om de associatie; een negatief gevoel dat onder het verlaten worden ligt. Alleen zijn. Niet leuk of goed genoeg zijn. Niet de moeite waard zijn. Zelf niet in staat zijn. Schaamte. Enzovoort. Heel naar, heel vervelend en soms zelfs heel destructief.

Grote gevoelens en diepe emoties kunnen worden getriggerd door op zichzelf relatief kleine of zelfs onbeduidende gebeurtenissen in het verleden die een enorme impact hadden én hebben.

En dan nu het goede nieuws! Verlaten worden of alleen zijn, bang zijn of je rot voelen; het zijn de situaties bij uitstek om met dit soort zelfkastijding af te rekenen. Een mogelijkheid om iets bij jezelf te herstellen en te groeien.

Je zult trouwens wel moeten want het is zwemmen of verzuipen. op je gezicht gaan jezelf oppakken en weer doorgaan. En nog eens en nog eens. Net zolang totdat je het ziet voor wat het is: een ongevaarlijke gedachte. Niets meer en niets minder. En van die gedachte kun je als je ‘m doorhebt, ter plekke afscheid nemen. Uit het raam wapperen en gedag zwaaien. Toedeloe!

Ik kan het weten want ik heb gewapperd, zwaai nog steeds en zal ook wel blijven zwaaien. Elke belemmerende gedachte die ik gedag zwaai, is er één minder. Het is de vrijheid die lonkt. Echte vrijheid, namelijk die van de ketenen waarin ik mezelf vasthoud.

Wil je nog beter nieuws? Als ik het kan, kun jij het ook.

Gepubliceerd door

Alexa

Schrijft up close and personal over het zout op haar huid, drie spruitjes met spiegels en al het andere, vooral waar het rammelt. Als gesprekspartner, verbinder, spiegel en trainer deskundig in het optimaliseren van de persoonlijke performance van individuen en groepen. Door met hen op zoek te gaan naar hun werkelijke verhaal en daaruit de kern en de weg ernaartoe te vatten. VAN DICHTBIJ is waar het wrijven ophoudt en het glanzen begint. Daar ontstaan de verhalen die uiteindelijk allemaal gaan over beweging, verandering en groei. (H)erkenning geeft verbinding. Verbinding geeft geluk.

13 gedachten over “Bye bye”

  1. Dank je wel, deze had ik vandaag echt nodig. Is dat echt gebeurd van dat alleen blijven thuis met het alarm aan? Amaai dat kan tellen. Zelf heb ik ook last van verlatingsangst, het gevoel niet goed genoeg te worden bevonden. Terwijl ik wel héél graag en goed alleen kan zijn. Knoop dat maar aan elkaar hé

    Liked by 1 persoon

  2. Hebben ze je later nog wel uitgelegd waarom ze weg zijn gegaan zonder jou? Wij zijn ook wel eens weggereden zonder onze toen jonge zoon van ongeveer 6 of 7…wij dachten dat hij in de ene auto zat, de anderen dachten dat hij in onze auto zat. En bij bestemming kwamen we erachter dat hij er niet was! Paniek!!! Later bleek dat hij even het bos naast ons huis was ingelopen en toen hij achter ons huis vandaan kwam wij allemaal weg waren gereden. Hij is altijd al zéér zelfstandig geweest dus ik heb niet mee gekregen dat hij het ook maar een beetje erg vond, maar wij vonden het allemaal verschrikkelijk op dat moment! Goed is het dus ook in sommige situaties je af te vragen waaróm je alleen gelaten LIJKT te worden..

    Liked by 1 persoon

    1. Ja, dat hebben ze maar kort na die gebeurtenis snapte ik het gewoon niet, teveel geschrokken (lees mn blog ‘isn’t it ironic’ ). Veel later pas. Precies het verhaal wat jij vertelt 🙂 maar met name dat alarm en het er niet uit kunnen was wat het in mn systeem heeft gezet.

      Liked by 1 persoon

  3. Wat een heftige ervaring! Ik vind het mooi dat je jezelf zo kwetsbaar opstelt in je blogs. Dat is fijn om te lezen en herkenbaar. Mooi dat je zo bewust bent dat je associatie met verlaten hier vandaan komt en dat je er mee aan de slag gaat. Kanp dat je deze gedachte los kunt laten. Zo ver ben ik nog niet. Het lijkt soms nog steeds een waarheid ipv een gedachte. Lastig! Making progress tho. Thx for sharing (-:

    Liked by 1 persoon

  4. Dat is een ervaring die zeker niet in de koude kleren gaat zitten. Hier is het altijd eerder andersom geweest net als Wollywoot beschrijft over haar zoon, ik veroorzaakte altijd paniek bij mijn moeder en opa en oma vooral, door zelf te verdwijnen, zo zat ik tussen kledingrekken en zag ik hen wel, maar zij mij niet. Bijvoorbeeld, gelukkig als ik ergens was, voor mijn moeder dan, als er in een winkel een boekenafdeling was en ik was afgedwaald, konden ze mij daar altijd weer terug vinden 😉

    Ik ben blij voor jou, dat je het kunt laten wapperen en kunt verwerken. En niet alleen de wind helpt, ook regen kan het lekker afspoelen en zo de aarde in laten verdwijnen. X

    Liked by 1 persoon

En jij; wat vind jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s